|
|
 |
 |
|
|
१ आदिपर्व.jpg)
॥ श्रीः ॥
1.76. अध्यायः 076
Mahabharata - Adi Parva - Chapter Topics
देवयान्याः पुत्रोत्पत्तिः॥ 1 ॥ अशोकवनिकायां शर्मिष्ठाया ययातिसमागमात्पुत्रोत्पत्तिः॥ 2 ॥
Mahabharata - Adi Parva - Chapter Text
वैशम्पायन उवाच। 1-76-0x(427)(3450)
ययातिः स्वपुरं प्राप्य महेन्द्रपुरसंनिभम्।
प्रविश्यान्तःपुरं तत्र देवयानीं न्यवेशयत्॥ 1-76-1(3451)
देवयान्याश्चानुमते सुतां तां वृषपर्वणः।
अशोकवनिकाभ्याशे गृहं कृत्वा न्यवेशयत्॥ 1-76-2(3452)
वृतां दासीसहस्रेण शर्मिष्ठां वार्षपर्वणीम्।
वासोभरन्नपानैश्च संविभज्य सुसत्कृताम्॥ 1-76-3(3453)
देवयान्या तु सहितः स नृपो नहुषात्मजः।
`प्रीत्या परमया युक्तो मुमुदे शाश्वतीः समाः॥ 1-76-4(3454)
अशोकवनिकामध्ये देवयानी समागता।
शर्मिष्ठया सा क्रीडित्वा रमणीये मनोरमे॥ 1-76-5(3455)
तत्रैव तां तु निर्दिश्य राज्ञा सह ययौ गृहम्।
एवमेव सह प्रीत्या बहु कालं मुमोद च॥' 1-76-6(3456)
विजहार बहूनब्दान्देववन्मुदितः सुखी॥ 1-76-7(3457)
ऋतुकाले तु संप्राप्ते देवयानी वराङ्गना।
लेभे गर्भं प्रथमतः कुमारं च व्यजायत॥ 1-76-8(3458)
गते वर्षसहस्रे तु शर्मिष्ठा वार्षपर्वणी।
ददर्श यौवनं प्राप्ता ऋतुं सा चान्वचिन्तयत्॥ 1-76-9(3459)
`शुद्धा स्नाता तु शर्मिष्ठा सर्वालङ्कारशोभिता।
अशोकशाखामालम्ब्य सुपुष्पस्तबकैर्वृताम्॥ 1-76-10(3460)
आदर्शे मुखमुद्वीक्ष्य भर्तुर्दर्शनलालसा।
शोकमोहसमाविष्टा वचनं चेदमब्रवीत्॥ 1-76-11(3461)
अशोक शोकापनुद शोकोपहतचेतसाम्।
त्वन्नामानं कुरुष्वाद्य प्रियसंदर्शनेन माम्।
एवमुक्तवती सा तु शर्मिष्ठा पुनरब्रवीत्॥' 1-76-12(3462)
ऋतुकालश्च संप्राप्तो न च मेऽस्ति वृतः पतिः।
किं प्राप्तं किं नु कर्तव्यं किं वा कृत्वा सुखं भवेत्॥ 1-76-13(3463)
देवयानी प्रजाताऽसौ वृथाऽहं प्राप्तयौवना।
यथा तया वृतो भर्ता तथैवाहं वृणोमि तम्॥ 1-76-14(3464)
राज्ञा पुत्रफलं देयमिति मे निश्चिता मतिः।
अपीदानीं स धर्मात्मा ईयान्मे दर्शनं रहः॥ 1-76-15(3465)
`केशैर्बध्या तु राजानं याचेऽहं सदृशं पतिम्।
स्पृहेदिदं देवयानी पुत्रमीक्ष्य पुनःपुनः।
क्रीडन्नन्तःपुरे तस्याः क्वचित्क्षणमवाप्य च॥ 1-76-16(3466)
वैशम्पायन उवाच।' 1-76-17x(428)
अथ निष्क्रम्य राजाऽसौ तस्मिन्काले यदृच्छया।
अशोकवनिकाभ्याशे शर्मिष्ठां प्राप तिष्ठतीम्॥ 1-76-17(3467)
तमेकं रहिते दृष्ट्वा शर्मिष्ठा चारुहासिनी।
प्रत्युद्गम्याञ्जलिं कृत्वा राजानं वाक्यमब्रवीत्॥ 1-76-18(3468)
शर्मिष्ठोवाच। 1-76-19x(429)
सोमस्येन्द्रस्य विष्णोर्वा यमस्य वरुणस्य वा।
तव वा नाहुष गृहे कः स्त्रियं द्रष्टुमर्हति॥ 1-76-19(3469)
रूपाभिजनशीलैर्हि त्वं राजन्वेत्थ मां सदा।
सा त्वां याचे प्रसाद्याहमृतुं देहि नराधिप॥ 1-76-20(3470)
ययातिरुवाच। 1-76-21x(430)
वेद्मि त्वां शीलसंपन्नां दैत्यकन्यामनिन्दिताम्।
रूपं च ते न पश्यामि सूच्यग्रमपि निन्दितम्॥ 1-76-21(3471)
`तदाप्रभृति दृष्ट्वा त्वां स्मराम्यनिशमुत्तमे'।
अब्रवीदुशना काव्यो देवयानीं यदाऽवहम्।
नेयमाह्वयितव्या ते शयने वार्षपर्वणी॥ 1-76-22(3472)
`देवयान्याः प्रियं कृत्वा शर्मिष्ठामपि पोषय॥' 1-76-23(3473)
शर्मिष्ठोवाच। 1-76-24x(431)
न नर्मयुक्तमनृतं हिनस्ति
न स्त्रीषु राजन्न विवाहकाले।
प्राणात्यये सर्वधनापहारे
पञ्चानृतान्याहुरपातकानि॥ 1-76-24(3474)
पृष्टं तु साक्ष्ये प्रवदन्तमन्यथा
वदन्ति मिथ्या पतितं नरेन्द्र।
एकार्थतायां तु समाहितायां
मिथ्या वदन्तं ह्यनृतं हिनस्ति॥ 1-76-25(3475)
`अनृतं नानृतं स्त्रीषु परिहासविवाहयोः।
आत्मप्राणार्थघाते च तदेवोत्तमतां व्रजेत्॥' 1-76-26(3476)
ययातिरुवाच। 1-76-27x(432)
राजा प्रमाणं भूतानां स नश्येत मृषा वदन्।
अर्थकृच्छ्रमपि प्राप्य न मिथ्या कर्तुमुत्सहे॥ 1-76-27(3477)
शर्मिष्ठोवाच। 1-76-28x(433)
समावेतौ मतो राजन्पतिः सख्याश्च यः पतिः।
समं विवाहमित्याहुः सख्या मेऽसि वृतः पतिः॥ 1-76-28(3478)
`सह दत्तास्मि काव्येन देवयान्या मनीषिणा।
पूज्या पोषयितव्येति न मृषा कर्तुमर्हसि॥' 1-76-29(3479)
सुवर्णमणिमुक्तानि वस्त्राण्याभरणानि च।
याचितॄणां ददासि त्वं गोभूम्यादीनि यानि च॥ 1-76-30(3480)
बहिःस्थं दानमित्युक्तं न शरीराश्रितं नृप।
दुष्करं पुत्रदानं च आत्मदानं च दुष्करम्॥ 1-76-31(3481)
शरीरदानात्तत्सर्वं दत्तं भवति मारिष।
यस्य यस्य यथा कामस्तस्य तस्य ददाम्यहम्॥ 1-76-32(3482)
इत्युक्त्वा नगरे राजंस्त्रिकालं घोषितं त्वया।
त्वयोक्तमनृतं राजन्वृथा घोषितमेव वा।
तत्सत्यं कुरु राजेन्द्र यथा वैश्रवणस्तथा॥ 1-76-33(3483)
ययातिरुवाच। 1-76-34x(434)
दातव्यं याचमानेभ्य इति मे व्रतमाहितम्।
त्वं च याचसि मां कामं ब्रूहि किं करवाणि ते॥ 1-76-34(3484)
`धनं वा यदि वा किंचिद्राज्यं वाऽपि शुचिस्मिते।' 1-76-35(3485)
शर्मिष्ठोवाच।
अधर्मात्पाहि मां राजन्धर्मं च प्रतिपादय॥ 1-76-35x(435)
`नान्यं वृणे पुत्रकामा पुत्रात्परतरं न च।'
त्वत्तोऽपत्यवती लोके चरेयं धर्ममुत्तमम्॥ 1-76-36(3486)
त्रय एवाधना राजन्भार्या दासस्तथा सुतः।
यत्ते समधिगच्छन्ति यस्यैते तस्य तद्धनम्॥ 1-76-37(3487)
`पुत्रार्थं भर्तृपोषार्थं स्त्रियः सृष्टाः स्वयंभुवा।
अपतिर्वापि या कन्या अनपत्या च या भवेत्।
तासां जन्म वृथा लोके गतिस्तासां न विद्यते॥' 1-76-38(3488)
देवयान्या भुजिष्याऽस्मि वश्या च तव भार्गवी।
सा चाहं च त्वया राजन्भजनीये भजस्व माम्॥ 1-76-39(3489)
वैशम्पायन उवाच। 1-76-40x(436)
एवमुक्तस्तु राजा स तथ्यमित्यभिजज्ञिवान्।
पूजयामास शर्मिष्ठां धर्मं च प्रत्यपादयत्॥ 1-76-40(3490)
स समागम्य शर्मिष्ठां यथा काममवाप्य च।
अन्योन्यं चाभिसंपूज्य जग्मतुस्तौ यथागतम्॥ 1-76-41(3491)
तस्मिन्समागमे सुभ्रूः शर्मिष्ठा चारुहासिनी।
लेभे गर्भं प्रथमतस्तस्मान्नृपतिसत्तमात्॥ 1-76-42(3492)
प्रयज्ञे च ततः काले राजन्राजीवलोचना।
कुमारं देवगर्भाभं राजीवनिभलोचनम्॥ ॥ 1-76-43(3493)
इति श्रीमन्महाभारते आदिपर्वणि संभवपर्वणि षट्सप्ततितमोऽध्यायः॥ 76 ॥

|
 100000 shlokas.jpg)
|
|
"Bharathiya Sanatana Dharm" and Sanatana Dharmam & Dharmo rakshati Rakshitha logo are our trademarks. Unauthorised use of "Sanatana Dharmam & Dharmo rakshoati Rakshitha" and the logo is not allowed. Copyright © sanatanadharm.com All Rights Reserved . Made in India. |
| |
| |
|
|
| |
|
|
| |
|
|